مزمور درخت
ترجیح می دهم که درختی باشم
در زیر تازیانه ی کولاک و آذرخش
با پویه ی شکفتن و گفتن
تا
رام صخره ای
در ناز و در نوازش
باران
خاموش ار برای شنفتن
محمد رضا شفیعی کدکنی
مگر زبان خودمان چه عیبی دارد؟
-
رفته بودیم زیارت مادرو خواهر دوستی که از ایران آمده بودند. بعد از آشنایی و
حال و احوالپرسی، سخن از این در و آن در شروع شد. از فرهنگ و آداب و رسوم آن
دیار...
۲۳ ساعت قبل
۱ نظر:
ممنون از لطف همیشگی شما..........
دسترسی به بلاگ شما مثل فیس بوک ورودی میخواد.....!!!
امکانش باشه هم به این بلاگ و خاطرات زیبای شما وهم به پیج امیریه..و مطالب جالبش سر میزنم.........
راستش یه زمانی اعتقاد مثل این شعر بود... ولی کولاک و آذرخش نابود میکنه و یه روزی رسید که دیگه توانی نبوحتی برای حسرت نوازش باران...
ارسال یک نظر